تبلیغات
فیلم و سریال ایرانی و کره ای - علت نیازمندی انسان به دعا
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

آمار وبلاگ

پیج رنک گوگل

پیج رنک

Admin Logo
themebox

علت نیازمندی انسان به دعا در لغت به معناى ندا و صدا زدن است : دعوت فلانى ؛ یعنى : او را صدا زدم . و در اصطلاح بدین معناست که فرد پست و پایین ، از فرد برتر و بالا، با حالت خضوع و سرافکندگى ، چیزى را طلب کند. عقل هر عاقلى حکم مى کند که وقتى انسان قدرت دارد، باید ضرر را از خودش دفع نماید و از طر...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

علت نیازمندی انسان به دعا

در لغت به معناى ندا و صدا زدن است : دعوت فلانى ؛ یعنى : او را صدا زدم . و در اصطلاح بدین معناست که فرد پست و پایین ، از فرد برتر و بالا، با حالت خضوع و سرافکندگى ، چیزى را طلب کند.

عقل هر عاقلى حکم مى کند که وقتى انسان قدرت دارد، باید ضرر را از خودش دفع نماید و از طرف دیگر مى دانیم که زندگى در این دنیا براى هیچ انسانى بدون ضرر و زیان و تشویق خاطره نیست چون :

- یا درد و مرضى در اندرون خود دارد.

- یا ظالمى از خارج او را مى آزارد.

- یا در شغل و کارش گرفتارى دارد.

- یا همسایه به او آزار مى رساند.

- و یا...

و اگر فعلا هیچیک از این گرفتاریها پیش نیامده باشد، باز عقل محال نمى داند که در آینده گرفتاریهایى برایش پدید آید، چگونه پدید نیاید و حال آنکه دنیا محل حوادث است و هیچوقت بر یک منوال ، ثابت و برقرار نمى ماند و کسى از سختیهاى آن در امان نیست . منتها سختیهایش ‍براى بعضیها به فعلیت رسیده و محقق شده و براى عده دیگر در آینده محقق خواهد شد، اما عقل حکم به وجوب و لزوم بر طرف نمودن هر دو قسم از مصیبتها و گرفتاریها مى کند، این از یک سوى .

همین معنا در کلام امیر المومنین و سید الوصین - علیه و على اله افضل صلوات المصلین - آمده آنجا که مى فرماید:

ما من احد ابتلى و ان عظمت بلواه با حق بالدعاء من المعافى الذى لا یا من البلاء .

یعنى : مبادا کسى که فعلا بلایى به او روى نیاورده و در عاقبت زندگى مى کند ولى در آینده از آن در امان نیست ، گمان کند که انسان گرفتار - هر چند گرفتاریش بزرگ - بیشتر از او به دعا نیازمند است . (بلکه وى نیز براى دفع بلاهاى آتیه به دعا نیاز درا.

رسول خدا - صلى الله علیه و آله - فرمود:

الا ادلکم على سلاح ینحیکم من اعدائکم و یدر ارزاقکم ؟ قالوا: بلى یا رسول الله - صلى الله علیه و آله - قال : تدعون ربکم باللیل و النهار فان سلاح المومن الدعاء .

یعنى : آیا اسلحه اى را به شما معرفى کنم که هم شما را از شر دشمنانتان نجات میدهد و هم روزیتان را زیاد را در شب و روز بخوانید و دعا بخوانید و دعا کنید؛ چون دعا، اسلحه مومن است .

امام زین العابدین - علیه السلام - فرمود:

ان الدعاء و البلاء لیتوافقان الییوم القیامه ان الدعاء لیرد البلاء و قد ابرم ابراما .

دعا و بلا، تا روز قیامت با هم در مبارزه اند و در این میدان ، دعا پیروزمندانه بیرون مى آید اگر چه آن بلا حتمى بوده باشد.

 

آیات 

- قال ما یعبوا ربى لولا دعائکم (سوره فرقان ، ایه 77).

یعنى : اى پیامبر! بگو اگر دعایتان نبود، پروردگار من به شما اهمیتى نمى داد.

- و ادعوه خوفا و طمعا (سوره اعراف ، آیه 56).

یعنى : خداى را از روى بیم و امید، بخوانید.

- و اذا سالک عبادى عنى فانى قریب اجیب دعوه الداع اذا دعان فلیستجیبو الى و لیو منوا بى لعلهم یرشدون (سوره بقره ، آیه 186).

یعنى : هرگاه بندگانم درباره من از تو سوال کردند (بگو که ) من نزدیک و به نداى کسى که مرا بخواند، پاسخ مى دهم ، پس اینان باید مرا بخوانند و به من ایمان بیاورند تا ارشاد گردند.

نکاتى درباره آیه شریفه:

اول - جمله : هرگاه بندگانم از تو درباره من سوال کردند، کنایه است به اینکه خوب است بندگان من ، از من سوال کنند.

دوم - خداوند متعال در پاسخ نفرمود: بگو من نزدیکم (به مناسبت اینکه اول آیه خطاب به پیامبر است ) بلکه جهت تسریع در پاسخ بندگان ، کلمه بگو را حذف کرده مستقیما فرمود: من نزدیکم سوم - بر سر جواب ، حرف فاء در آورد که دلالت بر عدم فاصله دارد.

چهارم - پروردگار سبحان خودش مستقیما پاسخ داد و این نشانه منزلت و شرف دعا نزد ذات اقدس الله است . در همین باره امام باقر - علیه السلام - مى فرماید:

لا تمل من الدعا فانه من الله بمکان .

یعنى : از دعا خسته مشو، چون نزد خدا ارزش دارد.

پنجم - این آیه کریمه دلالت دارد بر اینکه ذات اقدس الهى ، مکان ندارد، چون اگر مکان مى داشت به هر مناجات کننده اى نزدیک نبود، (یعنى اگر به فردى در شرق عالم نزدیک بود، مى بایست از فردى که در غرب است دور بوده باشد، چون خاصیت موجودات مکان دار این است و حال آنکه او به هر دو نزدیک است ، پس مکان ندارد).

ششم - پروردگار متعال در این آیه با جمله (فلیستجیوالى ) امر به دعا کردن بندگان نموده است .

هفتم - امام صادق - علیه السلام - در تفسیر جمله ولیو منوابى فرمود:

و لیتحققوا انى قادر على اعطائهم .

یعنى : بندگان من بدانند که من قدرت بخشش درخواستهاى ایشان را دارم .

این فرمان حق ، دو فایده دارد:

فایده اول : به بندگان اعلام مى دارد که وا قادر است .

فایده دوم : بندگان را در رسیدن به حاجات و درخواستهایشان امیدوار مى کند؛ چون انسان اگر بداند طرف معامله اش قدرت بر تسلیم و تحویل آنچه بر عهده اوست را دارد، در او میل و رغبت ایجاد مى شود که دست به آن معامله بزند، همچنانکه اگر بداند طرف معامله اش این قدرت را ندارد اقدام نخواهد کرد، به همین خاطر مى بینید که مردم از معامله با افراد و شکسته پرهیز مى کنند.

هشتم : با ذکر جمله یرشدون گویا به بندگان بشارت مى دهد که دعایتان اجابت شد، چون رشاد به راه هدایتى گویند که به مطلوب و مقصود مى رسد.

کتاب آیین نیایش

نویسنده :مولف (احمد بن فهد حلّی)

تلخیص برای ذی طوی: مسطور



نوشته شده توسط :حمید
پنجشنبه 7 مهر 1390-04:00 ب.ظ